OncoKernel
Wszystkie programy

B.123

LECZENIE PACJENTÓW Z CHOROBĄ WILSONA (ICD-10: E83.0)

E83.0

ŚWIADCZENIOBIORCY

  1. Kwalifikacji świadczeniobiorców do terapii dokonuje Zespół Koordynujący ds. kwalifikacji i weryfikacji leczenia w programie leczenia choroby Wilsona.

Kryteria kwalifikacji

  1. rozpoznanie choroby Wilsona;
  2. wiek ≥ 5 lat;
  3. w postaci neurologicznej, bezobjawowej lub skąpoobjawowej stwierdzona nietolerancja leczenia D-penicylaminą i siarczanem cynku;
  4. w postaci wątrobowej lub mieszanej z cechami istotnego uszkodzenia wątroby (hepato i/lub splenomegalia i/lub wydłużenie INR i/lub znaczny wzrost ALT i /lub cholestaza) stwierdzona nietolerancja leczenia D-penicylaminą.
  5. Kryteria kwalifikacji 1), 2) i 3) lub 4) muszą być spełnione łącznie.

Czas leczenia w programie

Określenie czasu leczenia w programie

  1. Leczenie trwa do czasu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu, zgodnie z kryteriami wyłączenia.

Kryteria wyłączenia

  1. nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek z substancji pomocniczych;
  2. wystąpienie ciężkich działań niepożądanych związanych z lekiem;
  3. niestosowanie się pacjenta do zaleceń lekarskich;
  4. ciąża – z wyłączeniem przypadków, gdy korzyści związane z leczeniem przeważają nad ryzykiem dla pacjentki oraz płodu;
  5. karmienie piersią;
  6. brak skuteczności leczenia, w tym brak poprawy neurologicznej, definiowany jako utrzymanie stanu w skali UWDRS po 6 – 12 miesiącach leczenia lub brak istotnej poprawy parametrów uszkodzenia wątroby po 6-12 miesiącach leczenia;
  7. poprawa kliniczna utrzymująca się przez co najmniej 6 miesięcy (w zakresie neurologicznym w skali UWDRS lub ustąpienie innych niż neurologiczne objawów choroby wraz z istotną poprawą parametrów definiujących czynność wątroby) powinna być podstawą do ponownej próby włączenia leczenia standardowego - brak ponownej próby włączenia leczenia standardowego wymaga uzasadnienia w historii choroby.

SCHEMAT DAWKOWANIA LEKU W PROGRAMIE

Dawkowanie

  1. Trientynę należy podawać zgodnie z dawkowaniem określonym w aktualnej na dzień wydania decyzji o objęciu refundacją leku w tym programie Charakterystyce Produktu Leczniczego.

BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU

Badania przy kwalifikacji

  1. badanie fizykalne;
  2. badanie neurologiczne (ocena stanu w skali UWDRS II i III, jeżeli obecne są zaburzenia neurologiczne);
  3. badanie oka w lampie szczelinowej w celu stwierdzenia obecności pierścienia Kaysera-Fleischera;
  4. badanie ogólne moczu;
  5. morfologia krwi obwodowej z rozmazem;
  6. stężenie miedzi wolnej, całkowitej i ceruloplazminy w surowicy, dobowe wydalanie miedzi z moczem;
  7. czas protrombinowy (PT);
  8. międzynarodowy współczynnik znormalizowany (INR);
  9. aminotransferaza asparaginowa (AspAT i alaninowa (AlAT);
  10. bilirubina całkowita i bezpośrednia;
  11. USG wątroby;
  12. MRI głowy, ocena obecności pierścienia Kayser Fleischera.

Monitorowanie

Monitorowanie leczenia

  1. Badania przeprowadzane w pierwszym roku co 3 miesiące (w przypadku wskazań klinicznych monitorowanie może odbywać się częściej), w następnych latach co pół roku:
    • badanie fizykalne;
    • badanie neurologiczne;
    • badanie ogólne moczu;
    • morfologia;
    • stężenie miedzi wolnej, całkowitej i ceruloplazminy w surowicy, dobowe wydalanie miedzi z moczem;
    • czas protrombinowy (PT);
    • międzynarodowy współczynnik znormalizowany (INR);
    • aminotransferaza asparaginowa (AspAT);
    • aminotransferaza alaninowa (AlAT);
    • bilirubina całkowita i bezpośrednia;
    • USG wątroby.
  2. Badania przeprowadzone raz w roku:
    • badanie pierścienia Kaysera Fleischera w lampie szczelinowej.
  3. Ponadto w ramach monitorowania wykonuje się badanie MRI głowy w przypadku pogorszenia neurologicznego oraz przed zakończeniem leczenia.
  4. W szczególnych przypadkach np. chorób nerek, małych dzieci czy obawy o niestosowanie się pacjenta do zaleceń monitorowanie pacjenta może odbywać się z większą częstotliwością, a terminy wykonania badań laboratoryjnych należy dostosowywać do potrzeby.

Monitorowanie

Monitorowanie programu

  1. gromadzenie w dokumentacji medycznej pacjenta danych dotyczących monitorowania leczenia i każdorazowe ich przedstawianie na żądanie kontrolerów Narodowego Funduszu Zdrowia;
  2. uzupełnienie danych zawartych w elektronicznym systemie monitorowania programów lekowych (SMPT) dostępnym za pomocą aplikacji internetowej udostępnionej przez OW NFZ, z częstotliwością zgodną z opisem programu oraz na zakończenie leczenia;
  3. przekazywanie informacji sprawozdawczo-rozliczeniowych do NFZ: informacje przekazuje się do NFZ w formie papierowej lub w formie elektronicznej, zgodnie z wymaganiami opublikowanymi przez Narodowy Fundusz Zdrowia.