OncoKernel
← Wszystkie programy

B.15

ZAPOBIEGANIE KRWAWIENIOM U DZIECI Z HEMOFILIĄ A I B (ICD-10: D66, D67)

D66D67

ŚWIADCZENIOBIORCY

  1. Kwalifikacji świadczeniobiorców do terapii pierwotnej i wtórnej profilaktyki krwawień oraz leczenia hemofilii powikłanej nowo powstałym krążącym antykoagulantem dokonuje Zespół Koordynujący ds. kwalifikacji i weryfikacji leczenia w programie zapobiegania krwawieniom u dzieci z hemofilią A i B powołany przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.
  2. Wybór leku dla pacjenta powinien być poprzedzony omówieniem korzyści i potencjalnego ryzyka jego stosowania.
  3. Pacjent oraz opiekun prawny muszą zostać poinformowani o konsekwencjach wyboru leczenia.

Moduł pierwotnej profilaktyki krwawień

  1. Pierwotna profilaktyka krwawień u dzieci od 1. dnia życia z zachowaniem ciągłości leczenia do ukończenia 18. roku życia, z ciężką postacią hemofilii A lub B, o poziomie aktywności czynników krzepnięcia VIII lub IX równym lub poniżej 1% poziomu normalnego.
  2. Substancja czynna finansowana w ramach pierwotnej profilaktyki krwawień – koncentraty czynników krzepnięcia, odpowiednio czynnika VIII lub czynnika IX - osoczopochodnych (ludzkich) oraz rekombinowanych, rekombinowanych o przedłużonym lub ultraprzedłużonym działaniu oraz emicizumab.
    • Pierwotna profilaktyka krwawień nowozdiagnozowanych dzieci z ciężką postacią hemofilii A i B wcześniej nie leczonych czynnikami krzepnięcia osoczopochodnymi (ludzkimi), u których wystąpiło nie więcej niż jedno krwawienie dostawowe, rozpoczęta do 3. roku życia.
  3. Substancja czynna finansowana w ramach pierwotnej profilaktyki krwawień – koncentraty rekombinowanych czynników krzepnięcia, odpowiednio, czynnika VIII lub czynnika IX, minimum drugiej generacji lub o przedłużonym, lub ultraprzedłużonym działaniu, oraz emicizumab.
    • Zapewnienie koncentratów czynników krzepnięcia, odpowiednio, czynnika VIII lub czynnika IX dla dzieci, u których konieczne jest założenie centralnego dostępu żylnego:
      • dla grupy określonej w ust. 1.1. – osoczopochodnych (ludzkich) oraz rekombinowanych lub rekombinowanych o przedłużonym lub ultraprzedłużonym działaniu;
      • dla grupy określonej w ust. 1.2. – rekombinowanych minimum drugiej generacji lub rekombinowanych o przedłużonym lub ultraprzedłużonym działaniu.
    • Zapewnienie emicizumabu dla dzieci od 1. dnia życia z zachowaniem ciągłości leczenia do ukończenia 18. roku życia, z umiarkowaną postacią hemofilii A, o poziomie aktywności czynników krzepnięcia VIII > 1% i ≤ 5% normy z ciężkim fenotypem krwotocznym definiowanym jako ogólna liczba krwawień w ciągu 12 miesięcy ≥5 i/lub liczba krwawień do stawów ciągu 12 miesięcy ≥3.

Moduł wtórnej profilaktyki krwawień

  1. Wtórna profilaktyka krwawień jest prowadzona u dzieci od 1. dnia życia do ukończenia 18. roku życia, chorych na hemofilię A lub B, po wystąpieniu więcej niż jednego krwawienia do stawów.
  2. Substancja czynna finansowana w ramach wtórnej profilaktyki krwawień – emicizumab oraz koncentraty czynników krzepnięcia, odpowiednio czynnika VIII lub czynnika IX:
    • dla grupy określonej w ust. 1.1. – osoczopochodnych (ludzkich) oraz rekombinowanych lub rekombinowanych o przedłużonym lub ultraprzedłużonym działaniu, lub emicizumab;
    • dla grupy określonej w ust. 1.2. – rekombinowanych minimum drugiej generacji lub rekombinowanych o przedłużonym lub ultraprzedłużonym działaniu, lub emicizumab.
    • Zapewnienie koncentratów czynników krzepnięcia, odpowiednio, czynnika VIII lub czynnika IX dla dzieci, u których konieczne jest założenie centralnego dostępu żylnego:
      • dla grupy określonej w ust. 1.1. – osoczopochodnych (ludzkich) oraz rekombinowanych lub rekombinowanych o przedłużonym lub ultraprzedłużonym działaniu;
      • dla grupy określonej w ust. 1.2. – rekombinowanych minimum drugiej generacji lub rekombinowanych o przedłużonym lub ultraprzedłużonym działaniu.
    • Zapewnienie emicizumabu dla dzieci od 1. dnia życia z zachowaniem ciągłości leczenia do ukończenia 18. roku życia, z umiarkowaną postacią hemofilii A, o poziomie aktywności czynników krzepnięcia VIII > 1% i ≤ 5% normy z ciężkim fenotypem krwotocznym definiowanym jako ogólna liczba krwawień w ciągu 12 miesięcy ≥5 i/lub liczba krwawień do stawów ciągu 12 miesięcy ≥3.

Objęcie programem wywoływania tolerancji immunologicznej wszystkich pacjentów z hemofilią powikłaną nowopowstałym krążącym antykoagulantem (inhibitorem) (powyżej 5 B.U. oraz o mianie niższym lub równym 5 B.U. w przypadku przetrwania powyżej 6 miesięcy od momentu wykrycia).

  1. Finansowanie realizacji wywoływania tolerancji immunologicznej odbywa się poprzez realizację stosownych umów z podmiotami odpowiedzialnymi. Wymóg zawarcia przedmiotowych umów jest zapisywany w specyfikacji przetargowej.
  2. Decyzja o rodzaju i dawce leku oraz czasie terapii stosowanej w ramach modułu wywołania indukcji tolerancji immunologicznej jest podejmowana przez Zespół Koordynacyjny, zgodnie ze standardem leczenia hemofilii powikłanej inhibitorem.
  3. Kryteria włączenia do przedmiotowego modułu nowopowstałego inhibitora u dzieci do 18. roku życia:
    • pacjenci z hemofilią powikłaną nowopowstałym krążącym antykoagulantem (inhibitorem) (powyżej 5 B.U. oraz o mianie niższym lub równym 5 B.U. w przypadku przetrwania inhibitora powyżej 6 miesięcy) zakwalifikowani na podstawie decyzji Zespołu Koordynującego ds. kwalifikacji i weryfikacji leczenia w programie zapobiegania krwawieniom u dzieci z hemofilią A i B;
    • pacjenci uprzednio zakwalifikowani do programu, jednak stwierdzenie obecności inhibitora dotyczy okresu prowadzonej profilaktyki, która miała miejsce po dniu 15 stycznia 2010 r.

Kryteria wyłączenia

  1. Stwierdzenie obecności inhibitora (krążącego antykoagulantu o mianie powyżej 5 B.U. oraz o mianie niższym lub równym 5 B.U. w przypadku przetrwania inhibitora powyżej 6 miesięcy).
  2. Kryteria zakończenia udziału w programie lub module programu (dotyczy przyczyn, z powodu których udział pacjenta – uprzednio zakwalifikowanego – w przedmiotowym programie musi zostać zakończony):
    • stwierdzenie obecności nowo powstałego inhibitora (powyżej 5 B.U.) lub utrzymywanie się inhibitora w mianie niższym lub równym 5 B.U. przez ponad 6 miesięcy;
    • ukończenie18 roku życia.

Czas leczenia w programie

Określenie czasu leczenia w programie

  1. Leczenie trwa do momentu ukończenia 18. roku życia lub do momentu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu, zgodnie z kryteriami wyłączenia.
  2. W przypadku braku skuteczności leczenia, wystąpienia działań niepożądanych lub przeciwskazań do stosowania leku, Zespół Koordynacyjny podejmuje decyzję o jego zmianie w ramach programu lekowego.

SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE

Pierwotna profilaktyka krwawień

  1. czynnik VIII osoczopochodny, czynnik VIII rekombinowany, czynnik VIII rekombinowany o przedłużonym działaniu:
    • dzieci do ukończenia 2. roku życia – 100-700 j.m./kg m. c. na 28 dni (4 tygodnie);
    • dzieci powyżej 2. roku życia – 140-700 j.m./kg m. c. na 28 dni (4 tygodnie).
  2. czynnik IX osoczopochodny:
  3. 100-400 j. m./kg m. c. na 28 dni (4 tygodnie).
    • czynnik IX rekombinowany, czynnik IX rekombinowany o przedłużonym działaniu:
  4. 120-480 j.m./kg m. c. na 28 dni (4 tygodnie).
    • efanezoktokog alfa:
  5. 50 j.m./kg m.c. raz na tydzień
  6. Dawkowanie może zostać ustalone indywidualnie przez lekarza prowadzącego.
    • emicizumab:
  7. zalecana dawka nasycająca (tydzień 1 – 4):
  8. 3 mg/ kg m. c. raz na tydzień;
  9. zalecana dawka podtrzymująca (od 5. tygodnia):
  10. 1,5 mg/kg m. c. raz na tydzień lub
  11. 3 mg/kg m. c. raz na 2 tygodnie lub
  12. 6 mg/kg m. c. raz na 4 tygodnie.
  13. Schemat leczenia dawkami podtrzymującymi należy wybrać na podstawie preferencji lekarza prowadzącego i pacjenta/opiekuna, z myślą o jak najlepszym przestrzeganiu schematu leczenia.

Wtórna profilaktyka krwawień

  1. czynnik VIII osoczopochodny:
    • dzieci do ukończenia 2. roku życia, 200-700 j.m. /kg m. c. na 28 dni (4 tygodnie);
    • dzieci powyżej 2. roku życia; 225-700 j.m. /kg m. c. na 28 dni (4 tygodnie).
  2. czynnik VIII rekombinowany, czynnik VIII rekombinowany o przedłużonym działaniu:
  3. 140-700 j.m./kg m. c. na 28 dni (4 tygodnie).
    • czynnik IX osoczopochodny, czynnik IX rekombinowany, czynnik IX rekombinowany o przedłużonym działaniu:
  4. 120-400 j.m./kg m. c., na 28 dni (4 tygodnie).
    • efanezoktokog alfa:
  5. 50 j.m./kg m.c. raz na tydzień
  6. Dawkowanie może zostać ustalone indywidualnie przez lekarza prowadzącego.
    • emicizumab:
  7. zalecana dawka nasycająca (tydzień 1 – 4):
  8. 3 mg/ kg m. c. raz na tydzień;
  9. zalecana dawka podtrzymująca (od 5. tygodnia):
  10. 1,5 mg/kg m. c. raz na tydzień lub
  11. 3 mg/kg m. c. raz na 2 tygodnie lub
  12. 6 mg/kg m. c. raz na 4 tygodnie.
  13. Schemat leczenia dawkami podtrzymującymi należy wybrać na podstawie preferencji lekarza prowadzącego i pacjenta/opiekuna, z myślą o jak najlepszym przestrzeganiu schematu leczenia.
  14. U dzieci, u których konieczne jest założenie centralnego dostępu żylnego, zapewnienie czynnika VIII lub IX do zabiegu, według schematu:
    • Dawkowanie czynnika VIII:
      • pierwsza doba: 40 do 70 j.m./kg m. c., co 8 godzin;
      • od drugiej do piątej doby: 30 do 50 j.m./ kg m. c., co 12 godzin;
      • szósta doba jednorazowo: 30 do 50 j.m./kg m. c.;
      • dziesiąta doba (zdjęcie szwów) jednorazowo: 30 do 50 j.m./kg m. c.
  15. 3.1.1 Dawkowanie efanezoktokogu alfa:
    • zalecana pojedyncza dawka 50 j.m./kg
    • można rozważyć podanie dodatkowej dawki/dawek zgodnie z aktualną charakterystyką produktu leczniczego
  16. Dawkowanie może zostać ustalone indywidualnie przez lekarza prowadzącego.
    • Dawkowanie czynnika IX osoczopochodnego:
      • pierwsza doba: 50 do 80 j.m./kg m. c., co 12 godzin;
      • od drugiej do piątej doby: 40 do 60 j.m./ kg m. c., co 12 godzin;
      • szósta doba jednorazowo: 40 do 60 j.m./kg m. c.;
      • dziesiąta doba (zdjęcie szwów) jednorazowo: 40 do 60 j.m./kg m. c.
    • Dawkowanie czynnika IX rekombinowanego, czynnika IX rekombinowanego o przedłużonym działaniu:
      • pierwsza doba: 40 do 120 j.m./kg m. c., co 12 godzin;
      • od drugiej do piątej doby: 30 do 80 j.m./ kg m. c., co 12 godzin;
      • szósta doba jednorazowo: 30 do 80 j.m./kg m. c.;
      • dziesiąta doba (zdjęcie szwów) jednorazowo: 30 do 80 j.m./kg m. c.
    • Dawkowanie rekombinowanego czynnika krzepnięcia IX połączonego z rekombinowaną albuminą w leczeniu okołozabiegowym:
      • pierwsza dawka czynnika IX, 50-100 j.m. / kg mc. przed zabiegiem;
      • powtarzać przez pierwszy tydzień co 24-72 godz. w dawce 50-100 j/kg mc.;
      • trzecia dawka w dniu zdjęcia szwów, 50 - 80 j.m./ kg mc. (10 -14 doba).
  17. Dawkowanie koncentratów czynnika krzepnięcia u pacjentów, u których stwierdzono utrzymywanie się inhibitora w mianie poniżej 5 B.U. oraz nieskuteczność leczenia w dotychczasowej dawce, może zostać ustalone indywidualnie przez Zespół Koordynujący ds. kwalifikacji i weryfikacji leczenia w programie zapobiegania krwawieniom u dzieci z hemofilią A i B.

BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU

Kwalifikacja do leczenia

  1. W ramach kwalifikacji świadczeniobiorcy do udziału w programie, na podstawie decyzji lekarza lokalnego lub regionalnego centrum leczenia hemofilii, wykonuje się następujące badania:
    • badania przesiewowe:
      • czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT),
      • czas protrombinowy (PT),
      • czas trombinowy (TT);
    • wykonanie testu korekcji osoczem prawidłowym;
    • ocena aktywności czynników krzepnięcia I, VIII i IX, von Willebranda (vWFRCo), XI, XII;
    • antygen czynnika von Willebranda (vWFAg);
    • ocena miana inhibitora czynnika VIII i IX u dzieci uprzednio leczonych (test Bethesda w modyfikacji Nijmegen);
    • wykonanie badań wirusologicznych (w tym HCV PCR, HBV PCR u chorych z obecnymi przeciwciałami anty HCV, HBV PCR u chorych z dodatnim antygenem HBs)
    • morfologia krwi.
  2. W związku z realizacją modułów programu, inne niż wymienione w pkt 1-7 badania, są wykonywane na podstawie indywidualnych decyzji Zespołu Koordynującego ds. kwalifikacji i weryfikacji leczenia w programie zapobiegania krwawieniom u dzieci z hemofilią A i B. Regionalne centra leczenia hemofilii są zobligowane do zapewnienia do nich dostępu.

Monitorowanie

Monitorowanie leczenia

  1. Ocena skuteczności leczenia
  2. W zależności od oceny klinicznej należy wykonać:
    • RTG stawów - nie częściej niż raz w roku;
    • USG stawów - nie rzadziej niż raz w roku;
    • NMR - w razie trudności diagnostycznych w ocenie stawów.
    • W ramach monitorowania leczenia obowiązkowe jest prowadzenie rejestru krwawień dla danego pacjenta oraz rejestracja danych wymaganych w programie do prowadzenia rejestru dla każdego pacjenta.
  3. Badania w monitorowaniu leczenia:
    • aminotransferaza alaninowa (AlAT) co najmniej raz w roku;
    • obecność przeciwciał anty-HBs;
    • obecność antygenu HBs (w przypadku braku miana zabezpieczającego przeciwciał anty-HBS), u dodatnich przeciwciała anty-HBc, DNA HBV;
    • przeciwciała anty-HCV (raz w roku), u dodatnich RNA HCV;
    • przeciwciała anty-HIV (w uzasadnionych przypadkach), u dodatnich RNA HIV;
    • USG naczyń w okolicy dojścia żylnego, nie rzadziej niż raz w roku;
    • badanie ogólne moczu;
    • ocena układu ruchu za pomocą skali HJHS.
    • Na podstawie decyzji lekarza lokalnego lub regionalnego centrum leczenia hemofilii możliwe jest, w ramach monitorowania leczenia, wykonanie następujących badań:
      • czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT);
      • ocena aktywności czynników krzepnięcia VIII i IX (w hemofilii A – czynnika VIII, w hemofilii B – czynnika IX); w zależności od sytuacji klinicznej powyższe badanie należy wykonać w razie braku skuteczności czynnika w dotychczasowej dawce oraz w innych uzasadnionych sytuacjach (np. przed zabiegami i procedurami inwazyjnymi lub po zmianie produktu leczniczego koncentratu czynnika krzepnięcia na inny)
  4. - w przypadku leczenia moroktokogiem alfa do oceny aktywności czynnika krzepnięcia VIII należy stosować metodę z użyciem substratu chromogennego;
  5. - w przypadku leczenia efanezoktokogiem alfa do oceny aktywności czynnika krzepnięcia VIII należy stosować metodę koagulacyjną jednostopniową z zastosowaniem odpowiedniego odczynnika do pomiaru APTT;
  6. - w przypadku leczenia emicizumabem do oceny aktywności czynnika krzepnięcia VIII należy stosować metodę chromogenną.
    • Oznaczanie inhibitora (nie dotyczy pacjentów otrzymujących profilaktykę z zastosowaniem emicizumabu)
      • do 150 przetoczeń - co 3 miesiące lub po każdych 10 przetoczeniach;
      • powyżej 150 przetoczeń - co 6 do 12 miesięcy;
      • w momencie zmiany produktu leczniczego koncentratu czynnika krzepnięcia na inny;
      • w przypadku stwierdzenia braku skuteczności czynnika w dotychczasowej dawce.
  7. W przypadku niewykrycia inhibitora kolejne jego oznaczenia powinny być wykonywane zgodnie z powyższym opisem.
  8. W przypadku wykrycia inhibitora kolejne jego oznaczenia powinny być wykonywane co miesiąc (możliwa jest zmiana częstotliwości oznaczania inhibitora na podstawie decyzji lekarza regionalnego centrum leczenia hemofilii).

Monitorowanie

Monitorowanie programu

  1. gromadzenie w dokumentacji medycznej pacjenta danych dotyczących monitorowania leczenia i każdorazowe ich przedstawianie na żądanie kontrolerów Narodowego Funduszu Zdrowia;
  2. uzupełnienie przez lekarza prowadzącego lub Zespół Koordynujący danych zawartych w elektronicznym systemie monitorowania programów lekowych dostępnym za pomocą aplikacji internetowej udostępnionej przez OW NFZ, nie rzadziej niż co 3 miesiące oraz na zakończenie leczenia;
  3. przekazywanie informacji sprawozdawczo-rozliczeniowych do NFZ: informacje przekazuje się do NFZ w formie papierowej lub w formie elektronicznej, zgodnie z wymaganiami opublikowanymi przez NFZ.