OncoKernel
← Wszystkie programy

B.159

LECZENIE CHORYCH NA RAKA SZYJKI MACICY (ICD-10: C53)

C53

ŚWIADCZENIOBIORCY

W programie finansuje się leczenie pacjentek na raka szyjki macicy inhibitorami PD-1.

  1. W leczeniu pierwotnym chorych na nowozdiagnozowanego, miejscowo zaawansowanego raka szyjki macicy dostępna jest terapia:
    • pembrolizumab w skojarzeniu z chemioradioterapią, a następnie w monoterapii.
  2. W leczeniu chorych na przetrwałego, nawrotowego lub przerzutowego raka szyjki macicy dostępne są terapie:
    • pembrolizumab w skojarzeniu z chemioterapią, z bewacyzumabem lub bez bewacyzumabu w I linii leczenia systemowego;
    • cemiplimab w monoterapii w II albo III linii leczenia systemowego po chemioterapii lub chemioterapii z bewacyzumabem.

W programie istnieje jednorazowa możliwość leczenia z użyciem immunoterapii.

Kryteria kwalifikacji

Muszą zostać spełnione łącznie kryteria ogólne (1.1.) oraz kryteria szczegółowe (1.2.) dla poszczególnych terapii.

Ogólne kryteria kwalifikacji

  1. rozpoznanie histologiczne raka gruczołowego lub gruczołowo-płaskonabłonkowego lub płaskonabłonkowego;
  2. możliwa ocena odpowiedzi na leczenie zmian nowotworowych według aktualnej klasyfikacji RECIST;
  3. wiek powyżej 18 roku życia;
  4. stan sprawności 0-1 według skali ECOG;
  5. nieobecność objawowych przerzutów do OUN;
  6. nieobecność innych nowotworów niekontrolowanych leczeniem;
  7. nieobecność aktywnych chorób autoimmunologicznych z wyłączeniem cukrzycy typu 1., niedoczynności tarczycy w trakcie suplementacji hormonalnej, łuszczycy i bielactwa;
  8. adekwatna wydolność narządowa określona na podstawie wyników badań laboratoryjnych umożliwiająca w opinii lekarza prowadzącego bezpieczne rozpoczęcie terapii;
  9. brak przeciwskazań do stosowania leku zgodnie z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego (ChPL);
  10. nieobecność istotnych schorzeń współistniejących lub stanów klinicznych stanowiących przeciwskazanie do terapii stwierdzone przez lekarza prowadzącego w oparciu o aktualną ChPL;
  11. zgoda pacjentki na prowadzenie antykoncepcji zgodnie z aktualną ChPL;
  12. wykluczenie ciąży i okresu karmienia piersią.

Szczegółowe kryteria kwalifikacji

  1. chorych na nowozdiagnozowanego, miejscowo zaawansowanego raka szyjki macicy w leczeniu pierwotnym pembrolizumabem w skojarzeniu z chemioradioterapią, a następnie w monoterapii
    • nowozdiagnozowany, miejscowo zaawansowany rak szyjki macicy (stopień III-IVA zgodnie z klasyfikacją FIGO z 2014 r.);
    • niestosowanie wcześniej terapii systemowej, immunoterapii, radykalnego leczenia chirurgicznego (tj. z zachowaną macicą) lub radioterapii z powodu raka szyjki macicy.
  2. chorych na przetrwałego, nawrotowego lub przerzutowego raka szyjki macicy w I linii leczenia pembrolizumabem w skojarzeniu z chemioterapią, z bewacyzumabem lub bez bewacyzumabu
    • przetrwały, nawrotowy lub przerzutowy rak szyjki macicy niekwalifikujący się do radykalnego leczenia chirurgicznego lub radykalnej radioterapii;
    • brak wcześniejszego leczenia chemioterapią ogólnoustrojową, za wyjątkiem zastosowania jej równocześnie jako środka uwrażliwiającego na promieniowanie jonizujące (w przypadku leczenia pembrolizumabem w skojarzeniu z chemioterapią, z bewacyzumabem lub bez bewacyzumabu);
    • potwierdzona ekspresja PD-L1 z CPS (combined positive score) ≥1, oznaczona zwalidowanym testem (w przypadku leczenia pembrolizumabem w skojarzeniu z chemioterapią, z bewacyzumabem lub bez bewacyzumabu).
  3. chorych na przetrwałego, nawrotowego lub przerzutowego raka szyjki macicy w II albo III linii leczenia cemiplimabem w monoterapii
    • przetrwały, nawrotowy lub przerzutowy rak szyjki macicy niekwalifikujący się do radykalnego leczenia chirurgicznego lub radykalnej radioterapii;
    • progresja choroby w trakcie lub po chemioterapii opartej na związkach platyny.

Ponadto do programu lekowego kwalifikowani są również pacjenci wymagający kontynuacji leczenia, którzy byli leczeni substancjami czynnymi finansowanymi w programie lekowym w ramach innego sposobu finansowania terapii, za wyjątkiem trwających badań klinicznych tych leków, pod warunkiem, że w chwili rozpoczęcia leczenia spełniali kryteria kwalifikacji do programu lekowego.

Określenie czasu leczenia w programie

Leczenie trwa do czasu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu zgodnie z kryteriami wyłączenia.

Dodatkowo, w przypadku nowozdiagnozowanego, miejscowo zaawansowanego raka szyjki macicy leczenie pembrolizumabem może trwać maksymalnie 20 podań (tj. 5 podań po 200 mg co 3 tygodnie, a następnie 15 podań po 400 mg co 6 tyg.).

Kryteria wyłączenia z programu

  1. wystąpienie objawów nadwrażliwości na którykolwiek ze stosowanych leków lub substancję pomocniczą;
  2. progresja choroby oceniona zgodnie z aktualnie obowiązującymi kryteriami RECIST, w sytuacji wątpliwej, a gdy stan pacjentki jest stabilny klinicznie, możliwe jest kontynuowanie leczenia, aż do potwierdzenia progresji w następnym badaniu obrazowym wykonanym w ciągu 4 do 8 tygodni;
  3. obniżenie sprawności do stopnia 2-4 według skali ECOG;
  4. wystąpienie nieakceptowalnej lub zagrażającej życiu toksyczności, pomimo zastosowania adekwatnego postępowania;
  5. wystąpienie chorób lub stanów, które w opinii lekarza prowadzącego uniemożliwiają dalsze prowadzenie leczenia;
  6. pogorszenie jakości życia o istotnym znaczeniu według oceny lekarza;
  7. okres ciąży lub karmienia piersią;
  8. brak współpracy lub nieprzestrzeganie zaleceń lekarskich, w tym zwłaszcza dotyczących okresowych badań kontrolnych oceniających skuteczność i bezpieczeństwo leczenia ze strony świadczeniobiorcy lub jego prawnych opiekunów.

SCHEMAT DAWKOWANIA LEKU W PROGRAMIE

Leczenie nowozdiagnozowanego, miejscowo zaawansowanego raka szyjki macicy

1. Dawkowanie leków

  1. pembrolizumab w skojarzeniu z chemioradioterapią, a następnie w monoterapii

Początkowo pembrolizumab stosowany jest jednocześnie z chemioradioterapią. Następnie pembrolizumab stosowany jest w monoterapii.

Rozpoczęcie podawania pembrolizumabu powinno nastąpić w ciągu 3 dni od rozpoczęcia chemioradioterapii.

Zalecana dawka pembrolizumabu:

5 pierwszych podań po 200 mg co 3 tygodnie, a następnie 15 podań po 400 mg co 6 tygodni.

Chemioradioterapia:

5 cykli cisplatyny w dawce 40 mg/m2 pc. + radioterapia wiązkami zewnętrznymi (EBRT), a następnie brachyterapia.

W uzasadnionych przypadkach istnieje możliwość podania jednego dodatkowego cyklu cisplatyny – do decyzji lekarza prowadzącego.

Leczenie przetrwałego, nawrotowego lub przerzutowego raka szyjki macicy dostępna dostępne są terapie:

1. Dawkowanie leków

  1. pembrolizumab w skojarzeniu z chemioterapią, z bewacyzumabem lub bez bewacyzumabu

Pembrolizumab stosowany w skojarzeniu z paklitakselem i cisplatyną lub z paklitakselem i karboplatyną, z bewacyzumabem lub bez bewacyzumabu.

Zalecana dawka pembrolizumabu:

200 mg co 3 tygodnie lub 400 mg co 6 tygodni.

Chemioterapia:

paklitaksel w dawce 175 mg/m2 pc. + cisplatyna w dawce 50 mg/m2 pc.

albo

paklitaksel w dawce 175 mg/m2 pc. + cisplatyna w dawce 50 mg/m2 pc.+ bewacyzumab w dawce 15 mg/kg mc.,

albo

paklitaksel w dawce 175 mg/m2 pc. + karboplatyna 5 mg/ml/min.,

albo

paklitaksel w dawce 175 mg/m2 pc. + karboplatyna 5 mg/ml/min + bewacyzumab w dawce 15 mg/kg mc.

  • Cemiplimab w monoterapii

Zalecana dawka cemiplimabu wynosi 350 mg co 3 tygodnie (Q3W), podawana we wlewie dożylnym przez 30 minut.

Modyfikacja dawkowania leków

Szczegóły dotyczące sposobu podawania, ewentualnego czasowego wstrzymania leczenia oraz ewentualnego zmniejszania dawki leku zgodnie z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego.

BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU

Badania przy kwalifikacji

  1. histologiczne potwierdzenie określonego typu raka szyjki macicy;
  2. potwierdzenie zwalidowanym testem ekspresji PD-L1 wg CPS (w przypadku leczenia pembrolizumabem przetrwałego, nawrotowego lub przerzutowego raka szyjki macicy);
  3. morfologia krwi z rozmazem;
  4. oznaczenie stężenia kreatyniny i klirensu kreatyniny;
  5. oznaczenie aktywności aminotransferazy alaninowej;
  6. oznaczenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej;
  7. oznaczenie stężenia bilirubiny całkowitej;
  8. oznaczenie INR lub czasu protrombinowego (w przypadku leczenia skojarzonego z bewacyzumabem);
  9. oznaczenie czasu częściowej tromboplastyny lub czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (w przypadku leczenia skojarzonego z bewacyzumabem);
  10. oznaczenie stężenia TSH, fT3 i fT4;
  11. badanie ogólne moczu;
  12. test ciążowy (u kobiet w wieku rozrodczym);
  13. elektrokardiogram (EKG);
  14. pomiar ciśnienia tętniczego (w przypadku leczenia pembrolizumabem przetrwałego, nawrotowego lub przerzutowego raka szyjki macicy);
  15. badanie obrazowe (tomografia komputerowa klatki piersiowej, jamy brzusznej i miednicy lub inne badanie w zależności od sytuacji klinicznej);
  16. inne badania laboratoryjne i obrazowe w razie wskazań klinicznych.

Wstępne badania obrazowe muszą umożliwić późniejszą obiektywną ocenę odpowiedzi na leczenie wg aktualnych kryteriów RECIST.

Monitorowanie leczenia

  1. Monitorowanie bezpieczeństwa
    • morfologia krwi z rozmazem;
    • oznaczenie stężenia kreatyniny i klirensu kreatyniny;
    • oznaczenie aktywności aminotransferazy alaninowej;
    • oznaczenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej;
    • oznaczenie stężenia bilirubiny całkowitej;
    • oznaczenie INR i czasu protrombinowego (w przypadku leczenia skojarzonego z bewacyzumabem);
    • badanie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (w przypadku leczenia skojarzonego z bewacyzumabem);
    • oznaczenie stężenia TSH, fT3 i fT4;
    • badanie ogólne moczu;
    • inne badania laboratoryjne i obrazowe w razie wskazań klinicznych.

Badania wykonuje się przed rozpoczęciem każdego kolejnego cyklu terapii.

Monitorowanie skuteczności

W celu monitorowania skuteczności leczenia wykonywane są badania obrazowe konieczne do oceny zmian według aktualnie obowiązujących kryteriów RECIST: tomografia komputerowa klatki piersiowej, jamy brzusznej i miednicy lub inne w zależności od sytuacji klinicznej.

Określenie odpowiedzi na leczenie powinno być wykonywane z wykorzystaniem metody identycznej do wykorzystanej podczas kwalifikowania do leczenia.

Badania należy wykonywać co 12 tygodni lub częściej w zależności od sytuacji klinicznej.

Na podstawie ww. badań w celu monitorowania skuteczności leczenia lekarz prowadzący określa dla indywidualnego pacjenta wskaźniki odpowiedzi na leczenie, w tym:

  • całkowitą (CR) lub częściową odpowiedź (PR) na leczenie,
  • stabilizację (SD) lub progresję choroby (PD),
  • całkowite przeżycie (OS) i czas do progresji (PFS).

Monitorowanie programu

  1. gromadzenie w dokumentacji medycznej pacjenta danych dotyczących monitorowania leczenia i każdorazowe ich przedstawianie na żądanie kontrolerów Narodowego Funduszu Zdrowia;
  2. uzupełnianie danych zawartych w elektronicznym systemie monitorowania programów lekowych, w tym również parametrów dotyczących skuteczności leczenia (całkowita (CR) lub częściowa odpowiedz (PR), stabilizacja (SD) lub progresja choroby (PD) oraz czas do progresji (PFS) i całkowite przeżycie (OS)), dostępnym za pomocą aplikacji internetowej udostępnionej przez OW NFZ, z częstotliwością zgodną z opisem programu oraz na zakończenie leczenia;
  3. przekazywanie informacji sprawozdawczo-rozliczeniowych do NFZ (informacje przekazuje się do NFZ w formie papierowej lub w formie elektronicznej) zgodnie z wymaganiami opublikowanymi przez NFZ.