OncoKernel
← Wszystkie programy

B.5

LECZENIE CHORYCH NA RAKA WĄTROBOWOKOMÓRKOWEGO (ICD-10: C22.0) LUB RAKA DRÓG ŻÓŁCIOWYCH (ICD-10: C22.1, C23, C24.0, C24.1, C24.8, C24.9)

C22.0C22.1C23C24.0C24.1C24.8C24.9

LECZENIE PACJENTÓW CHORYCH NA RAKA WĄTROBOWOKOMÓRKOWEGO (ICD-10: C22.0)

ŚWIADCZENIOBIORCY

  1. W programie finansuje się dwie linie leczenia raka wątrobowokomórkowego (HCC) substancjami:
    • atezolizumab w skojarzeniu z bewacyzumabem;
    • niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem;
    • durwalumab w skojarzeniu z tremelimumabem;
    • kabozantynib.
  2. Leczenie raka wątrobowokomórkowego obejmuje:
    • leczenie atezolizumabem w skojarzeniu z bewacyzumabem albo niwolumabem w skojarzeniu z ipilimumabem albo durwalumabem w skojarzeniu z tremelimumabem dorosłych pacjentów, u których niestosowano w przeszłości leczenia systemowego z powodu raka wątrobowokomórkowego (1 linia leczenia).
    • leczenie kabozantynibem dorosłych pacjentów, po uprzednim nieskutecznym leczeniu inhibitorami kinaz tyrozynowych lub immunoterapią w skojarzeniu z leczeniem antyangiogennym lub podwójną immunoterapią (niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem lub durwalumab w skojarzeniu z tremelimumabem) lub po jego nietolerancji, pod warunkiem ustąpienia istotnych klinicznie działań niepożądanych stosowanej wcześniej terapii (2 linia leczenia).
  3. W ramach niniejszego programu lekowego istnieje możliwość jednorazowego zastosowania immunoterapii u danego pacjenta z wykorzystaniem atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem albo niwolumabu w skojarzeniu z ipilimumabem albo durwalumabu w skojarzeniu z tremelimumabem.

Kryteria kwalifikacji

  1. wiek 18 lat i powyżej;
  2. histologicznie lub cytologicznie potwierdzony miejscowo zaawansowany lub przerzutowy rak wątrobowokomórkowy. W przypadku pacjentów z marskością wątroby i ze zmianami o średnicy ≥ 1 cm możliwe jest odstąpienie od rozpoznania histologicznego lub cytologicznego pod warunkiem uzyskania typowego obrazu dla HCC w wielofazowej tomografii komputerowej (TK) lub rezonansie magnetycznym z kontrastem (MRI), ze wzmocnieniem w fazie tętniczej (zmiana hiperdensyjna) oraz wypłukiwaniem kontrastu z ogniska w fazie żylnej wrotnej lub opóźnionej (zmiana hipodensyjna);
  3. brak możliwości zastosowania radykalnego leczenia chirurgicznego lub terapii lokoregionalnych lub ich nieskuteczność;
  4. stan sprawności 0-1 według ECOG;
  5. czynnościowy stan wątroby w kategorii A na podstawie oceny według klasyfikacji Child-Pugh;
  6. obecność przynajmniej jednej zmiany możliwej do oceny, zgodnie z aktualnie obowiązującymi kryteriami RECIST;
  7. nieobecność istotnych schorzeń współistniejących stanowiących przeciwskazanie do terapii stwierdzonych przez lekarza prowadzącego w oparciu o odpowiednie Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL) oraz wytyczne Polskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej w leczeniu raka wątrobowokomórkowego;
  8. adekwatna wydolność narządowa określona na podstawie wyników badań laboratoryjnych krwi umożliwiająca w opinii lekarza prowadzącego bezpieczne rozpoczęcie terapii;
  9. brak przeciwwskazań do stosowania każdego z leków;
  10. w przypadku współistnienia innych aktywnych nowotworów kwalifikacja do leczenia musi uwzględniać rokowanie związane ze współistniejącym nowotworem;
  11. wykluczenie ciąży oraz okresu karmienia piersią.
  12. Powyższe kryteria kwalifikacji muszą być spełnione łącznie.
  13. Ponadto do programu lekowego kwalifikowani są również pacjenci wymagający kontynuacji leczenia, którzy byli leczeni w ramach innego sposobu finansowania terapii, za wyjątkiem trwających badań klinicznych, pod warunkiem, że w chwili rozpoczęcia leczenia spełniali kryteria kwalifikacji do programu lekowego.

Czas leczenia w programie

Określenie czasu leczenia w programie

  1. Leczenie trwa do czasu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu, zgodnie z kryteriami wyłączenia z programu, o których mowa w pkt 3.
  2. W przypadku leczenia niwolumabem w skojarzeniu z ipilimumabem leczenie trwa maksymalnie 24 miesiące.

Kryteria wyłączenia

Kryteria wyłączenia z programu

  1. progresja choroby nowotworowej oceniona zgodnie z aktualnie obowiązującymi kryteriami RECIST;
  2. wystąpienie nieakceptowalnej lub zagrażającej życiu toksyczności, pomimo zastosowania adekwatnego postępowania;
  3. długotrwałe pogorszenie sprawności ogólnej do stopnia 2-4 według kryteriów ECOG;
  4. wystąpienie nadwrażliwości na lek, białko mysie lub substancję pomocniczą uniemożliwiające kontynuację leczenia;
  5. pogorszenie jakości życia o istotnym znaczeniu według oceny lekarza;
  6. wystąpienie chorób lub stanów, które w opinii lekarza prowadzącego uniemożliwiają dalsze prowadzenie leczenia;
  7. okres ciąży lub karmienia piersią;
  8. brak współpracy lub nieprzestrzeganie zaleceń lekarskich, w tym zwłaszcza dotyczących okresowych badań kontrolnych oceniających skuteczność i bezpieczeństwo leczenia ze strony świadczeniobiorcy lub jego prawnych opiekunów.

SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE

atezolizumab w skojarzeniu z bewacyzumabem

Dawkowanie

  1. Dawka atezolizumabu: 1 200 mg.
  2. Dawka bewacyzumabu: 15 mg/kg mc. podawanego dożylnie.
  3. Leki stosowane są pierwszego dnia cyklu trwającego 3 tygodnie.
  4. W przypadku, kiedy podawanie jednego z leków musi zostać zakończone z powodu objawów niepożądanych, można kontynuować leczenie drugim z leków w monoterapii.

niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem

Dawkowanie

  1. Niwolumab w dawce 1 mg/kg mc. oraz ipilimumab w dawce 3 mg/kg mc., podawane dożylnie, co 3 tygodnie dla czterech pierwszych dawek.
  2. Następnie, w drugiej fazie leczenia, stosuje się niwolumab w monoterapii podawany dożylnie w dawce 240 mg co 2 tygodnie (dawka stała) albo w dawce 480 mg co 4 tygodnie (dawka stała). W fazie monoterapii pierwszą dawkę niwolumabu należy podać 3 tygodnie po ostatniej dawce niwolumabu stosowanego w skojarzeniu z ipilimumabem.
  3. W przypadku wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności w wyniku stosowania ipilimumabu możliwe jest odstawienie ipilimumabu i kontynuowanie leczenia niwolumabem w monoterapii.

durwalumab w skojarzeniu z tremelimumabem

Dawkowanie

  1. Durwalumab w dawce 1 500 mg podawany w skojarzeniu z 300 mg tremelimumabu, w pojedynczej dawce w 1 dniu/1 cyklu, a następnie durwalumab w monoterapii co 4 tygodnie w dawce 1 500 mg.

kabozantynib

Dawkowanie

  1. Dobowa dawka kabozantynibu: 60 mg (codziennie).
  2. Każdy cykl obejmuje 28 dni leczenia.

Dawkowanie

Modyfikacja dawkowania

  1. Sposób podawania leku prowadzony zgodnie z aktualnymi ChPL.
  2. W przypadkach wystąpienia istotnych klinicznie lub ciężkich działań niepożądanych można opóźnić podanie kolejnej dawki leku, jednak nie dłużej niż:
  3. 8 tygodni w przypadku leczenia kabozantynibem;
  4. 6 tygodni w przypadku leczenia atezolizumabem w skojarzeniu z bewacyzumabem lub niwolumabem w skojarzeniu z ipilimumabem;
  5. 12 tygodni w przypadku leczenia durwalumabem w skojarzeniu z tremelimumabem.
  6. Jeżeli istotne klinicznie lub ciężkie działania niepożądane nie zmniejszą swojego nasilenia, w okresie 6 tygodni dla atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem lub niwolumabu w skojarzeniu z ipilimumabem, 8 tygodni dla kabozantynibu i 12 tygodni dla durwalumabu w skojarzeniu z tremelimumabem, pomimo przerwania podawania leku, należy zakończyć leczenie.
  7. Dopuszczalne jest zmniejszenie wymienionych poniżej dawek zgodnie z aktualną ChPL poszczególnych leków.

BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU

Badania przy kwalifikacji

  1. potwierdzenie raka wątrobowokomórkowego histologiczne lub cytologiczne lub radiologiczne przy pomocy kontrastowej wielofazowej dynamicznej CT lub MRI (u pacjentów z marskością wątroby);
  2. morfologia krwi z rozmazem;
  3. badanie ogólne moczu;
  4. oznaczenie stężenia mocznika, kreatyniny, AspAT, AlAT, bilirubiny, wapnia, fosfatazy alkalicznej, białka, glukozy, albumin, AFP w surowicy;
  5. oznaczanie antygenu HBS oraz przeciwciał anty-HBc total. W przypadku obu pozytywnych wyników konieczna jest konsultacja u lekarza posiadającego dostęp do programu leczenia przeciwwirusowego - dotyczy terapii atezolizumabem w skojarzeniu z bewacyzumabem oraz durwalumabem w skojarzeniu z tremelimumabem;
  6. oznaczenie fT4 i TSH - dotyczy terapii atezolizumabem w skojarzeniu z bewacyzumabem, niwolumabem w skojarzeniu z ipilimumabem oraz durwalumabem w skojarzeniu z tremelimumabem;
  7. gastroskopia (u pacjentów z marskością wątroby) - ocena pod kątem występowania żylaków przełyku, jeżeli badanie nie było wykonane w okresie 6 miesięcy przed rozpoczęciem leczenia w programie lekowym – dotyczy terapii atezolizumabem w skojarzeniu z bewacyzumabem;
  8. oznaczenie INR lub czasu protrombinowego;
  9. tomografia komputerowa klatki piersiowej oraz tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny jamy brzusznej i miednicy;
  10. EKG;
  11. pomiar ciśnienia tętniczego;
  12. test ciążowy (u kobiet w wieku rozrodczym);
  13. inne badania w razie wskazań klinicznych.
  14. Wstępne badania obrazowe muszą umożliwić późniejszą obiektywną ocenę odpowiedzi na leczenie wg aktualnych kryteriów RECIST.

atezolizumab w skojarzeniu z bewacyzumabem

Monitorowanie bezpieczeństwa

Monitorowanie bezpieczeństwa leczenia

  1. co 3 tygodnie lub w chwili rozpoczęcia kolejnego 21-dniowego kursu, jeżeli leczenie było czasowo przerwane:
    • morfologia krwi z rozmazem,
    • oznaczenie AspAT, AlAT, bilirubiny całkowitej,
    • oznaczenie glukozy,
    • pomiar ciśnienia tętniczego,
    • inne badania- w razie wskazań klinicznych;
  2. nie rzadziej niż co 9 tygodni lub przed rozpoczęciem co czwartego 21-dniowego kursu, jeżeli leczenie było czasowo przerwane; w przypadku uzyskania w 2 kolejnych ocenach co najmniej stabilizacji choroby dopuszcza się wykonywanie badań co 12 tygodni:
    • oznaczenie poziomu AFP w surowicy,
    • oznaczenie fT4 i TSH,
    • inne badania – w razie wskazań klinicznych.
  3. Dopuszcza się możliwość opóźnienia badania do 2 tyg. w przypadku wystąpienia przerw w leczeniu.

niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem

Monitorowanie bezpieczeństwa

Monitorowanie bezpieczeństwa leczenia

  1. nie rzadziej niż co 9 tygodni, a w przypadku uzyskania w 2 kolejnych ocenach co najmniej stabilizacji choroby dopuszcza się wykonywanie badań nie rzadziej niż co 12 tygodni:
    • morfologia krwi z rozmazem,
    • oznaczenie AspAT, AlAT, bilirubiny całkowitej,
    • oznaczenie poziomu AFP w surowicy,
    • oznaczenie glukozy,
    • pomiar ciśnienia tętniczego,
    • oznaczenie stężenia albuminy,
    • oznaczenie fT4 i TSH,
    • oznaczenie INR lub czasu protrombinowego,
    • inne badania – w razie wskazań klinicznych.
  2. Dopuszcza się możliwość opóźnienia badania do 2 tyg. w przypadku wystąpienia przerw w leczeniu.

durwalumab w skojarzeniu z tremelimumabem

Monitorowanie bezpieczeństwa

Monitorowanie bezpieczeństwa leczenia

  1. co 4 tygodnie lub w chwili rozpoczęcia kolejnego kursu, jeżeli leczenie było czasowo przerwane:
    • morfologia krwi z rozmazem;
    • oznaczenie stężenia kreatyniny w surowicy,
    • oznaczenie stężenia AspAT, AlAT, fosfatazy alkalicznej, bilirubiny całkowitej;
    • inne badania - w razie wskazań klinicznych;
  2. co 12 tygodni lub w chwili rozpoczęcia kolejnego kursu, jeżeli leczenie było czasowo przerwane:
    • oznaczenie stężenia fT4 i TSH;
    • EKG;
    • oznaczenia poziomu AFP w surowicy;
    • inne badania - w razie wskazań klinicznych.
  3. Dopuszcza się możliwość opóźnienia badania do 2 tyg. w przypadku wystąpienia przerw w leczeniu.

kabozantynib

Monitorowanie bezpieczeństwa

Monitorowanie bezpieczeństwa leczenia

  1. co 4 tygodnie lub w chwili rozpoczęcia kolejnego 28-dniowego kursu, jeżeli leczenie było czasowo przerwane:
    • morfologia krwi z rozmazem,
    • oznaczenie stężenia kreatyniny, AspAT, AlAT, bilirubiny w surowicy,
    • oznaczenie fosfatazy alkalicznej,
    • pomiar ciśnienia tętniczego,
    • inne badania - w razie wskazań klinicznych;
  2. nie rzadziej niż co 12 tygodni (lub przed zakończeniem co trzeciego 28-dniowego kursu, jeżeli leczenie było czasowo przerwane):
    • oznaczenie poziomu AFP w surowicy,
    • oznaczenie INR lub czasu protrombinowego,
    • EKG,
    • inne badania – w razie wskazań klinicznych;
  3. zawsze w przypadku wskazań klinicznych:
    • oznaczenie poziomu AFP w surowicy,
    • oznaczenie INR lub czasu protrombinowego,
    • EKG.
  4. Dopuszcza się możliwość opóźnienia badania do 2 tyg. w przypadku wystąpienia przerw w leczeniu.

Monitorowanie skuteczności

Monitorowanie skuteczności leczenia

  1. W celu monitorowania skuteczności leczenia wykonywane są badania obrazowe konieczne do oceny zmian według aktualnie obowiązujących kryteriów RECIST: tomografia komputerowa lub rezonans odpowiednich obszarów ciała lub inne badania w razie wskazań klinicznych.
  2. Określenie odpowiedzi na leczenie powinno być wykonywane z wykorzystaniem metody identycznej do wykorzystanej podczas kwalifikowania do leczenia. Wykonane badania obrazowe muszą umożliwić obiektywną ocenę odpowiedzi na leczenie.
  3. Na podstawie ww. badań w celu monitorowania skuteczności leczenia przekazywane są dane dotyczące wybranych wskaźników skuteczności terapii, dla których jest możliwe ich określenie przez lekarza prowadzącego dla indywidualnego pacjenta, spośród:
    • całkowita (CR) lub częściowa odpowiedź (PR) na leczenie,
    • stabilizacja (SD) lub progresja choroby (PD),
    • czas całkowitego przeżycia (OS) i czas przeżycia wolnego od progresji (PFS).

atezolizumab w skojarzeniu z bewacyzumabem

Monitorowanie skuteczności

Monitorowanie skuteczności leczenia

  1. Badania wykonuje się nie rzadziej niż co 9 tygodni lub przed rozpoczęciem co czwartego 21-dniowego kursu, jeżeli leczenie było czasowo przerwane, a w przypadku uzyskania w 2 kolejnych ocenach co najmniej stabilizacji choroby dopuszcza się wykonywanie badań co 12 tygodni. Dopuszcza się możliwość opóźnienia badania do 2 tyg. w przypadku wystąpienia przerw w leczeniu.

niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem

Monitorowanie skuteczności

Monitorowanie skuteczności leczenia

  1. Badania wykonuje się nie rzadziej niż co 9 tygodni, a w przypadku uzyskania w 2 kolejnych ocenach co najmniej stabilizacji choroby dopuszcza się wykonywanie badań nie rzadziej niż co 12 tygodni. Dopuszcza się możliwość opóźnienia badania do 2 tyg. w przypadku wystąpienia przerw w leczeniu.

durwalumab w skojarzeniu z tremelimumabem

Monitorowanie skuteczności

Monitorowanie skuteczności leczenia

  1. Badania wykonuje się nie rzadziej niż co 12 tygodni lub przed zakończeniem co trzeciego 4 tygodniowego kursu, jeżeli leczenie było czasowo przerwane. Dopuszcza się możliwość opóźnienia badania do 2 tyg. w przypadku wystąpienia przerw w leczeniu.

kabozantynib

Monitorowanie skuteczności

Monitorowanie skuteczności leczenia

  1. Badania wykonuje się nie rzadziej niż co 12 tygodni lub przed zakończeniem co trzeciego 28-dniowego kursu, jeżeli leczenie było czasowo przerwane. Dopuszcza się możliwość opóźnienia badania do 2 tyg. w przypadku wystąpienia przerw w leczeniu.

Monitorowanie

Monitorowanie programu

  1. gromadzenie w dokumentacji medycznej pacjenta danych dotyczących monitorowania leczenia i każdorazowe ich przedstawianie na żądanie kontrolerów Narodowego Funduszu Zdrowia;
  2. uzupełnianie danych zawartych w elektronicznym systemie monitorowania programów lekowych, w tym przekazywanie danych dotyczących wskaźników skuteczności terapii zawartych w pkt. 3, dostępnym za pomocą aplikacji internetowej udostępnionej przez OW NFZ, z częstotliwością zgodną z opisem programu oraz na zakończenie leczenia;
  3. przekazywanie informacji sprawozdawczo-rozliczeniowych do NFZ: informacje przekazuje się do NFZ w formie papierowej lub w formie elektronicznej, zgodnie z wymaganiami opublikowanymi przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

LECZENIE PACJENTÓW CHORYCH NA RAKA DRÓG ŻÓŁCIOWYCH (ICD-10: C22.1, C23, C24.0, C24.1, C24.8, C24.9)

ŚWIADCZENIOBIORCY

  1. W programie finansuje się leczenie dorosłych pacjentów z zaawansowanym rakiem dróg żółciowych substancjami:
  2. durwalumab,
  3. pemigatynib.
  4. Leczenie zaawansowanego raka dróg żółciowych obejmuje:
  5. leczenie durwalumabem w skojarzeniu z chemioterapią zawierającą gemcytabinę i cisplatynę dorosłych pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym gruczolakorakiem dróg żółciowych.
  6. Do leczenia durwalumabem kwalifikowani są pacjenci niepoddani wcześniej leczeniu systemowemu z powodu zaawansowanego raka dróg żółciowych. Do leczenia durwalumabem kwalifikowani są również pacjenci, u których doszło do nawrotu choroby po uprzednim leczeniu chirurgicznym z intencją radykalną (niezależnie od zastosowania chemioterapii uzupełniającej).
  7. Leczenie pemigatynibem w monoterapii dorosłych pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym gruczolakorakiem dróg żółciowych, ze stwierdzoną fuzją lub rearanżacją receptora czynnika wzrostu fibroblastów 2 (FGFR2)., u których wystąpiła progresja choroby po przynajmniej jednej linii leczenia systemowego.

Kryteria kwalifikacji

  1. wiek 18 lat i powyżej;
  2. histologicznie lub cytologicznie potwierdzony miejscowo zaawansowany lub przerzutowy gruczolakorak dróg żółciowych;
  3. dodatni status fuzji lub rearanżacji FGFR 2 potwierdzony przy użyciu zwalidowanego badania diagnostycznego – dotyczy terapii pemigatynibem;
  4. stan sprawności 0-1 według skali ECOG;
  5. możliwa ocena odpowiedzi na leczenie zmian nowotworowych według aktualnej klasyfikacji RECIST;
  6. adekwatna wydolność narządowa określona na podstawie wyników badań laboratoryjnych umożliwiająca w opinii lekarza prowadzącego bezpieczne rozpoczęcie terapii;
  7. brak przeciwwskazań do stosowania każdego z leków zgodnie z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego (ChPL);
  8. nieobecność istotnych schorzeń współistniejących stanowiących przeciwwskazanie do terapii stwierdzonych przez lekarza prowadzącego w oparciu o aktualne ChPL;
  9. nieobecność aktywnych chorób autoimmunologicznych z wyłączeniem cukrzycy typu 1, niedoczynności tarczycy, łuszczycy i bielactwa;
  10. nieobecność objawowych przerzutów w ośrodkowym układzie nerwowym (dopuszczalne kwalifikowanie chorych po wcześniejszym radykalnym wycięciu przerzutów lub przeprowadzeniu radioterapii stereotaktycznej z nieobecnością zmian w badaniach obrazowych i stanem bezobjawowym);
  11. w przypadku współistnienia innych aktywnych nowotworów kwalifikacja do leczenia musi uwzględniać rokowanie związane ze współistniejącym nowotworem;
  12. zgoda pacjenta na prowadzenie antykoncepcji zgodnie z aktualną ChPL;
  13. wykluczenie ciąży i okresu karmienia piersią.
  14. Powyższe kryteria kwalifikacji muszą być spełnione łącznie.
  15. Ponadto do programu lekowego kwalifikowani są również pacjenci wymagający kontynuacji leczenia, którzy byli leczeni durwalumabem lub pemigatynibem w ramach innego sposobu finansowania terapii, za wyjątkiem trwających badań klinicznych, pod warunkiem, że w chwili rozpoczęcia leczenia spełniali kryteria kwalifikacji do programu lekowego.

Czas leczenia w programie

Określenie czasu leczenia w programie

  1. Leczenie trwa do czasu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu, zgodnie z kryteriami wyłączenia z programu.

Kryteria wyłączenia

Kryteria wyłączenia z programu

  1. progresja choroby oceniona zgodnie z aktualnie obowiązującymi kryteriami RECIST;
  2. pogorszenie jakości życia o istotnym znaczeniu według oceny lekarza;
  3. wystąpienie nieakceptowalnej lub zagrażającej życiu toksyczności, pomimo zastosowania adekwatnego postępowania;
  4. wystąpienie objawów nadwrażliwości na którąkolwiek substancję czynną lub substancję pomocniczą;
  5. wystąpienie chorób lub stanów, które w opinii lekarza prowadzącego uniemożliwiają dalsze prowadzenie leczenia;
  6. pogorszenie stanu sprawności do stopnia 2-4 według skali ECOG;
  7. okres ciąży lub karmienia piersią;
  8. brak współpracy lub nieprzestrzeganie zaleceń lekarskich, w tym zwłaszcza dotyczących okresowych badań kontrolnych oceniających skuteczność i bezpieczeństwo leczenia ze strony świadczeniobiorcy lub jego prawnych opiekunów.

SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE

durwalumab

Dawkowanie

  1. Zalecana dawka początkowa durwalumabu wynosi 1 500 mg podawana w 1. dniu cyklu w skojarzeniu z gemcytabiną w dawce 1 000 mg/m2 powierzchni ciała (p.c.) i cisplatyną w dawce 25 mg/ m2 p.c. podawanymi w 1. i 8. dniu cyklu.
  2. Cykle leczenia podawane są co 21 dni (3 tygodnie).
  3. Należy podać 8, tj. maksymalną liczbę 21-dniowych cykli chemioterapii cisplatyną i gemcytabiną. Wcześniejsze zakończenie chemioterapii może mieć miejsce po wystąpieniu nieakceptowalnej toksyczności.
  4. Zalecana dawka durwalumabu stosowanego w monoterapii po zakończeniu podawania chemioterapii wynosi 1 500 mg co 4 tygodnie.

pemigatynib

Dawkowanie

  1. Zalecana dawka pemigatynibu wynosi 13,5 mg raz na dobę przez 14 dni, po których następuje 7 dni bez stosowania leku.

Dawkowanie

Modyfikacja dawkowania

  1. Sposób podawania oraz ewentualne czasowe wstrzymania leczenia, prowadzone zgodnie z aktualnymi Charakterystykami Produktu Leczniczego (ChPL).
  2. Dopuszczalne jest zmniejszenie dawki zgodnie z aktualną ChPL odpowiedniego leku.

BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU

Badania przy kwalifikacji

  1. histologiczne lub cytologiczne potwierdzenie gruczolakoraka dróg żółciowych;
  2. potwierdzona zwalidowanym badaniem genetycznym fuzja lub rearanżacja receptora czynnika wzrostu fibroblastów 2 (FGFR2) – dotyczy terapii pemigatynibem;
  3. morfologia krwi z rozmazem;
  4. badanie ogólne moczu;
  5. oznaczenia stężenia kreatyniny w surowicy;
  6. oznaczenie stężenia bilirubiny w surowicy;
  7. oznaczenie aktywności aminotransferazy alaninowej;
  8. oznaczenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej;
  9. oznaczenie stężenia fT4 i TSH – dotyczy terapii durwalumabem;
  10. tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny klatki piersiowej, jamy brzusznej (RTG klatki piersiowej tylko wtedy, gdy możliwe jest monitorowanie w taki sposób zmian w płucach zgodnie z RECIST), inne badania obrazowe w razie wskazań klinicznych;
  11. elektrokardiografia (EKG);
  12. konsultacja okulistyczna – dotyczy terapii pemigatynibem;
  13. oznaczenie poziomu fosforanów – dotyczy terapii pemigatynibem;
  14. test ciążowy (u kobiet w wieku rozrodczym);
  15. inne badania laboratoryjne w razie wskazań klinicznych.
  16. Wstępne badania obrazowe muszą umożliwić późniejszą obiektywną ocenę odpowiedzi na leczenie wg aktualnych kryteriów RECIST.

Monitorowanie bezpieczeństwa

Monitorowanie bezpieczeństwa leczenia

  1. durwalumab w skojarzeniu z gemcytabiną i cisplatyną
    • przed każdym podaniem gemcytabiny i cisplatyny:
  2. morfologia krwi z rozmazem;
  3. oznaczenie stężenia kreatyniny w surowicy;
  4. oznaczenie stężenia bilirubiny w surowicy;
  5. oznaczenie aktywności aminotransferazy alaninowej;
  6. oznaczenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej;
    • co 12 tygodni:
  7. oznaczenie stężenia fT4 i TSH;
  8. elektrokardiografia (EKG);
    • inne badania w razie wskazań klinicznych.
  9. Ponadto, badania monitorujące bezpieczeństwo leczenia należy wykonać zawsze w przypadku wskazań klinicznych.
    • durwalumab w monoterapii badania od a) do g) wykonuje się nie rzadziej niż co 12 tygodni oraz inne badania w razie wskazań klinicznych.
  10. Ponadto, badania monitorujące bezpieczeństwo leczenia należy wykonać zawsze w przypadku wskazań klinicznych.
    • pemigatynib
      • nie rzadziej niż co 6 tygodni:
  11. morfologia krwi z rozmazem;
  12. oznaczenie stężenia kreatyniny w surowicy;
  13. oznaczenie stężenia bilirubiny w surowicy;
  14. oznaczenie aktywności aminotransferazy alaninowej;
  15. oznaczenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej;
  16. oznaczenie poziomu fosforanów;
    • konsultacja okulistyczna – co 8 tygodni przez pierwszych 6 miesięcy, a następnie nie rzadziej niż co 12 tygodni;
    • inne badania w razie wskazań klinicznych.
  17. Ponadto, badania monitorujące bezpieczeństwo leczenia należy wykonać zawsze w przypadku wskazań klinicznych.

Monitorowanie skuteczności

Monitorowanie skuteczności leczenia

  1. W celu monitorowania skuteczności leczenia wykonywane są badania obrazowe konieczne do oceny zmian według aktualnie obowiązujących kryteriów RECIST: tomografia komputerowa lub rezonans odpowiednich obszarów ciała lub inne badania w razie wskazań klinicznych.
  2. Określenie odpowiedzi na leczenie powinno być wykonywane z wykorzystaniem metody identycznej do wykorzystanej podczas kwalifikowania do leczenia. Wykonane badania obrazowe muszą umożliwić obiektywną ocenę odpowiedzi na leczenie
  3. Badania wykonuje się nie rzadziej niż co 3 miesiące.
  4. Na podstawie ww. badań w celu monitorowania skuteczności leczenia przekazywane są dane dotyczące wybranych wskaźników skuteczności terapii, dla których jest możliwe ich określenie przez lekarza prowadzącego dla indywidualnego pacjenta, spośród:
    • całkowita (CR) lub częściowa odpowiedź (PR) na leczenie,
    • stabilizacja (SD) lub progresja choroby (PD),
    • czas całkowitego przeżycia (OS) i czas przeżycia wolnego od progresji (PFS).

Monitorowanie

Monitorowanie programu

  1. gromadzenie w dokumentacji medycznej pacjenta danych dotyczących monitorowania leczenia i każdorazowe ich przedstawianie na żądanie kontrolerów Narodowego Funduszu Zdrowia;
  2. uzupełnianie danych zawartych w elektronicznym systemie monitorowania programów lekowych, w tym przekazywanie danych dotyczących wskaźników skuteczności terapii zawartych w pkt. 3, dostępnym za pomocą aplikacji internetowej udostępnionej przez OW NFZ, z częstotliwością zgodną z opisem programu oraz na zakończenie leczenia;
  3. przekazywanie informacji sprawozdawczo-rozliczeniowych do NFZ (informacje przekazuje się do NFZ w formie papierowej lub w formie elektronicznej, zgodnie z wymaganiami opublikowanymi przez Narodowy Fundusz Zdrowia).