OncoKernel
← Wszystkie programy

B.81

LECZENIE CHORYCH NA NOWOTWORY MIELOPROLIFERACYJNE Ph (-) (ICD-10: D45, D47.1)

D45D47.1

ŚWIADCZENIOBIORCY

W ramach programu lekowego chorym na niżej wskazane nowotwory mieloproliferacyjne Filadelfia ujemne, Ph (-), udostępnia się terapie:

  • chorym na pierwotną mielofibrozę (PMF) lub mielofibrozę w przebiegu czerwienicy prawdziwej (Post-PV MF) lub mielofibrozę w przebiegu nadpłytkowości samoistnej (Post-ET MF):
    • ruksolitynibem (chorzy, którzy nie byli wcześniej leczeni inhibitorami kinazy janusowej),
    • fedratynibem (chorzy, którzy nie byli wcześniej leczeni inhibitorami kinazy janusowej lub byli wcześniej leczeni ruksolitynibem),
    • momelotynibem (chorzy, którzy nie byli wcześniej leczeni inhibitorami kinazy janusowej lub byli wcześniej leczeni ruksolitynibem lub fedratynibem),
  • chorym na czerwienicę prawdziwą (PV):
    • ruksolitynibem (chorzy z opornością lub nietolerancją na leczenie hydroksymocznikiem),

zgodnie ze wskazanymi w opisie programu warunkami i kryteriami.

Kryteria kwalifikacji

Muszą zostać spełnione łącznie wszystkie kryteria ogólne (1.1.) oraz wszystkie kryteria szczegółowe (z punktu 1.2. albo 1.3.) dla poszczególnej terapii.

Ogólne kryteria kwalifikacji

  1. wiek 18 lat i powyżej;
  2. stan sprawności 0-2 według skali ECOG;
  3. brak przeciwwskazań do stosowania leku zgodnie z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego;
  4. brak nadwrażliwości na lek lub którąkolwiek substancję pomocniczą leku;
  5. wykluczenie ciąży i okresu karmienia piersią;
  6. zgoda pacjenta na prowadzenie antykoncepcji zgodnie z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego;
  7. nieobecność aktywnych, ciężkich zakażeń;
  8. nieobecność istotnych schorzeń współistniejących lub stanów klinicznych stanowiących przeciwwskazanie do terapii stwierdzonych przez lekarza prowadzącego w oparciu o aktualną Charakterystykę Produktu Leczniczego;
  9. adekwatna wydolność narządowa określona na podstawie wyników badań laboratoryjnych krwi umożliwiająca w opinii lekarza prowadzącego bezpieczne rozpoczęcie terapii.

Szczegółowe kryteria kwalifikacji do leczenia ruksolitynibem lub fedratynibem lub momelotynibem chorych na PMF, Post-PV MF lub Post-ET MF:

  1. rozpoznanie:
    • pierwotnej mielofibrozy (PMF)

    albo

    • mielofibrozy w przebiegu czerwienicy prawdziwej (Post-PV MF)

    albo

    • mielofibrozy w przebiegu nadpłytkowości samoistnej (Post-ET MF)

- zgodnie z aktualnymi kryteriami WHO (Światowej Organizacji Zdrowia) oraz IWG-MRT (do rozpoznania wymagany jest wynik badania morfologii krwi obwodowej z rozmazem ocenionym mikroskopowo oraz wynik trepanobiopsji szpiku);

  • pacjenci z grupy ryzyka:
    • pośredniego – 1 (jedynie w przypadku kwalifikacji do leczenia momelotynibem)

    albo

    • pośredniego – 2

    albo

    • wysokiego

- wg IPSS (ang. International Prognostic Scoring System) dla pacjentów z noworozpoznaną PMF lub wg DIPSS (Dynamic International Prognostic Scoring System);

  • liczba płytek krwi >50 tysięcy/µl;
  • splenomegalia (powiększenie śledziony w badaniu ultrasonograficznym) lub wystąpienie co najmniej 2 z 6 poniżej wymienionych objawów ogólnych ocenianych w skali MPN-SAF TSS:
    • poty nocne (≥4 pkt),
    • utrata masy ciała (>10% w okresie ostatnich 6 miesięcy) (≥4 pkt),
    • gorączka o nieznanej etiologii (>37,5°C) (≥4 pkt),
    • bóle kostne (≥4 pkt),
    • świąd (≥4 pkt),
    • zmęczenie (≥4 pkt);
  • dodatkowo w przypadku kwalifikacji do leczenia:
    • ruksolitynibem – brak wcześniejszego leczenia inhibitorami kinazy janusowej,
    • fedratynibem - brak wcześniejszego leczenia inhibitorami kinazy janusowej lub wcześniejsze leczenie z zastosowaniem ruksolitynibu,
    • momelotynibem:
      • brak wcześniejszego leczenia inhibitorami kinazy janusowej lub wcześniejsze leczenie z zastosowaniem ruksolitynibu lub fedratynibu,

      oraz

      • rozpoznanie umiarkowanej lub ciężkiej anemii (zdefiniowanej jako stężenie hemoglobiny <10 g/dl).

Szczegółowe kryteria kwalifikacji do leczenia ruksolitynibem chorych na PV

  1. rozpoznanie czerwienicy prawdziwej (PV) zgodnie z aktualnymi kryteriami WHO (Światowej Organizacji Zdrowia);
  2. wykazanie oporności lub nietolerancji na leczenie hydroksymocznikiem według aktualnych kryteriów European LeukemiaNet u chorych z grupy wysokiego ryzyka.

Ponadto do programu lekowego kwalifikowani są również pacjenci wymagający kontynuacji leczenia, którzy byli leczeni substancjami czynnymi finansowanymi w programie lekowym w ramach innego sposobu finansowania terapii (za wyjątkiem trwających badań klinicznych tych leków), pod warunkiem, że w chwili rozpoczęcia leczenia spełniali kryteria kwalifikacji do programu lekowego – dotyczy każdej z terapii w programie.

Określenie czasu leczenia w programie

Leczenie trwa do czasu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu (+ dodatkowe 28 dni na odstawienie leku), zgodnie z kryteriami wyłączenia.

Kryteria wyłączenia z programu

  1. progresja choroby według aktualnych rekomendacji, w tym transformacja do mielofibrozy (w przypadku PV), zespołów mielodysplastycznych lub ostrej białaczki, niezależnie od czasu jej wystąpienia;
  2. brak lub utrata odpowiedzi na leczenie rozumiane jako:
    • w przypadku chorych na PMF, Post-PV MF lub Post-ET MF:
      • brak jakiegokolwiek zmniejszenia w badaniu przedmiotowym powiększonej w momencie kwalifikacji śledziony – po 3 miesiącach leczenia (dotyczy jedynie pacjentów nieleczonych wcześniej inhibitorami kinazy janusowej, u których przy kwalifikacji do prowadzonej terapii śledziona była powiększona ≥ 5 cm poniżej lewego łuku żebrowego),

      lub

      • brak zmniejszenia w badaniu USG powiększonej śledziony, o co najmniej 25% długości jej wyjściowego powiększenia obserwowanego w momencie kwalifikacji – po 6 miesiącach leczenia (dotyczy pacjentów, u których przy kwalifikacji do prowadzonej terapii śledziona była powiększona ≥ 5 cm poniżej lewego łuku żebrowego),

      lub

      • pojawienie się nowych lub nasilenie wyjściowych objawów ogólnych związanych z chorobą, wymienionych w kryteriach kwalifikacji do programu, ocenianych w skali MPN-SAF TSS – po:
        • 3 miesiącach leczenia

        lub

        • 6 miesiącach leczenia

        lub

        • każdych kolejnych 6 miesiącach leczenia,
    • w przypadku chorych na PV – brak korzyści klinicznej po co najmniej 6 miesiącach leczenia (np. trwałej stabilizacji hematokrytu < 45% i konieczności wykonywania krwioupustów lub trwałej normalizacji liczby krwinek białych <10 G/l lub płytek krwi ≤ 400 G/l lub ustąpienie objawów związanych z PV lub zmniejszenie albo normalizacja wymiarów śledziony i wątroby (jeśli wyjściowo były powiększone);
  3. wystąpienie chorób lub stanów, które według oceny lekarza prowadzącego uniemożliwiają dalsze prowadzenie leczenia;
  4. wystąpienie objawów nadwrażliwości na lek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą leku, uniemożliwiających kontynuację leczenia;
  5. wystąpienie nieakceptowalnej lub zagrażającej życiu toksyczności, pomimo zastosowania adekwatnego postępowania;
  6. okres ciąży lub karmienia piersią;
  7. brak współpracy lub nieprzestrzeganie zaleceń lekarskich, w tym dotyczących okresowych badań kontrolnych oceniających skuteczność i bezpieczeństwo leczenia, ze strony świadczeniobiorcy lub jego opiekuna prawnego.

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych lub przeciwwskazań do stosowania danego inhibitora JAK2 u chorych na PMF, Post-PV MF lub Post-ET MF, lekarz prowadzący może podjąć decyzję o zmianie na inny inhibitor JAK2 w ramach programu lekowego. Przy zmianie inhibitora na momelotynib musi być zachowane kryterium obecności umiarkowanej lub ciężkiej anemii (zdefiniowanej jako stężenie hemoglobiny <10 g/dl).

SCHEMAT DAWKOWANIA LEKÓW W PROGRAMIE

ruksolitynib

Dawkowanie leku

  1. w leczeniu chorych na PMF, Post-PV MF lub Post-ET MF

Zalecana dawka początkowa ruksolitynibu jest ustalana na podstawie liczby płytek krwi zgodnie z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego, w zakresie od 5 mg doustnie podawanych 2 razy na dobę (co odpowiada całkowitej dawce dobowej 10 mg) do 20 mg doustnie podawanych 2 razy na dobę (co odpowiada całkowitej dawce dobowej 40 mg).

Jeśli leczenie zostanie uznane za mało skuteczne, a morfologia krwi będzie odpowiednia, można zwiększać dawkę maksymalnie o 5 mg dwa razy na dobę, do maksymalnej dawki 25 mg dwa razy na dobę.

Dawki początkowej nie należy zwiększać w ciągu pierwszych czterech tygodni leczenia, a w późniejszym okresie nie należy tego robić częściej niż w odstępach 2-tygodniowych.

  • w leczeniu chorych na PV

Zalecana dawka początkowa ruksolitynibu wynosi 10 mg doustnie podawana 2 razy na dobę (co odpowiada całkowitej dawce dobowej 20 mg).

Jeśli leczenie zostanie uznane za mało skuteczne, a morfologia krwi będzie odpowiednia, można zwiększać dawkę maksymalnie o 5 mg dwa razy na dobę, do maksymalnej dawki 25 mg dwa razy na dobę.

Dawki początkowej nie należy zwiększać w ciągu pierwszych czterech tygodni leczenia, a w późniejszym okresie nie należy tego robić częściej niż w odstępach 2-tygodniowych.

fedratynib w leczeniu chorych na PMF, Post-PV MF lub Post-ET MF

Dawkowanie leku

Zalecana dawka fedratynibu wynosi 400 mg doustnie podawana 1 raz na dobę.

momelotynib w leczeniu chorych na PMF, Post-PV MF lub Post ET MF

Dawkowanie leku

Zalecana dawka momelotynibu wynosi 200 mg doustnie podawana 1 raz na dobę (1 x 200 mg).

Opakowania momelotynibu 100 mg oraz 150 mg służą wyłącznie do stosowania w przypadku konieczności redukcji dawki leku. Należy rozważyć modyfikację dawkowania w przypadku wystąpienia objawów toksyczności hematologicznej lub niehematologicznej zgodnie z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego.

Modyfikacja dawkowania leków

Szczegóły dotyczące sposobu podawania, ewentualnego czasowego wstrzymania leczenia oraz ewentualnego zmniejszania dawki leku zgodnie z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego.

BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYKONYWANE W RAMACH PROGRAMU

Badania przy kwalifikacji

  1. trepanobiopsja szpiku:
    • w przypadku chorych na PMF, Post-PV MF lub Post-ET MF – jeśli była wykonana wcześniej, to powtórna trepanobiopsja przy kwalifikacji do programu może być wykonana tylko w uzasadnionych sytuacjach klinicznych (badanie dotyczy chorych, którzy wcześniej nie byli leczeni inhibitorami kinazy janusowej),
    • w przypadku chorych na PV – tylko w uzasadnionych sytuacjach klinicznych;
  2. USG jamy brzusznej wraz z oceną wymiarów śledziony;
  3. morfologia krwi z rozmazem mikroskopowym;
  4. oznaczenie aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT);
  5. oznaczenie stężenia bilirubiny całkowitej w surowicy krwi;
  6. oznaczenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi;
  7. test ciążowy (u kobiet w wieku rozrodczym);
  8. dodatkowo w przypadku chorych na PMF, Post-PV MF lub Post-ET MF – badanie podmiotowe i przedmiotowe ze szczególnym uwzględnieniem:
    • oceny wielkości śledziony,
    • objawów ogólnych ocenianych przy użyciu formularza MPN-SAF TSS:
      • poty nocne (≥4 pkt),
      • utrata masy ciała (>10% w okresie ostatnich 6 miesięcy) (≥4 pkt),
      • gorączka o nieznanej etiologii (>37,5°C) (≥4 pkt),
      • bóle kostne (≥4 pkt),
      • świąd (≥4 pkt),
      • zmęczenie (≥4 pkt);
  9. badanie przesiewowe w kierunku HBV (HBsAg i HBcAb, a w razie konieczności HBV DNA);
  10. dodatkowo w przypadku kwalifikacji do leczenia fedratynibem:
    • oznaczenie stężenia amylazy,
    • oznaczenie stężenia lipazy,
    • oznaczenie stężenia tiaminy.

ruksolitynibem u chorych na PMF, Post-PV MF lub Post-ET MF oraz u chorych na PV

Monitorowanie bezpieczeństwa leczenia

  1. badania wykonywane co 2-4 tygodnie, aż do czasu ustabilizowania dawki ruksolitynibu, (a w przypadku pacjentów z niewydolnością wątroby badania wykonuje się co 1-2 tygodnie przez 6 tygodni lub do czasu ustabilizowania funkcji wątroby), po 3 miesiącach leczenia, po 6 miesiącach leczenia, a następnie nie rzadziej niż po każdych kolejnych 6 miesiącach leczenia:
    • morfologia krwi z rozmazem (wzorem odsetkowym) (wykonywana także w ramach monitorowania skuteczności leczenia),
    • oznaczenie aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT),
    • oznaczenie stężenia bilirubiny całkowitej w surowicy krwi,
    • oznaczenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi.

Dopuszczalne jest częstsze monitorowanie w zależności od wskazań klinicznych.

fedratynibem u chorych na PMF, Post-PV MF lub Post-ET MF

Monitorowanie bezpieczeństwa leczenia

  1. badania wykonywane co miesiąc przez pierwsze 3 miesiące, po 6 miesiącach leczenia, a następnie nie rzadziej niż po każdych kolejnych 6 miesiącach leczenia:
    • morfologia krwi z rozmazem (wzorem odsetkowym) (wykonywana także w ramach monitorowania skuteczności leczenia),
    • oznaczenie aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT),
    • oznaczenie stężenia bilirubiny całkowitej w surowicy krwi,
    • oznaczenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi,
    • oznaczenie stężenia amylazy,
    • oznaczenie stężenia lipazy,
  2. badanie do decyzji lekarza (zarówno konieczność jak i częstotliwość wykonania badania) – oznaczenie stężenia tiaminy.

Dopuszczalne jest także częstsze monitorowanie w zależności od wskazań klinicznych.

momelotynibem u chorych na PMF, Post-PV MF lub Post-ET MF

Monitorowanie bezpieczeństwa leczenia

  1. badania wykonywane co miesiąc przez pierwsze 3 miesiące, po 6 miesiącach leczenia, a następnie nie rzadziej niż po każdych kolejnych 6 miesiącach leczenia:
    • morfologia krwi z rozmazem (wzorem odsetkowym) (wykonywana także w ramach monitorowania skuteczności leczenia),
    • oznaczenie aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT),
    • oznaczenie stężenia bilirubiny całkowitej w surowicy krwi,
    • oznaczenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi,

Dopuszczalne jest także częstsze monitorowanie w zależności od wskazań klinicznych.

w przypadku PMF, Post-PV MF lub Post-ET MF

Monitorowanie skuteczności leczenia

  1. badania wykonywane po 3 miesiącach leczenia, po 6 miesiącach leczenia, a następnie nie rzadziej niż po każdych kolejnych 6 miesiącach leczenia – badanie podmiotowe i przedmiotowe ze szczególnym uwzględnieniem:
    • oceny wielkości śledziony,
    • objawów ogólnych ocenianych przy użyciu formularza MPN-SAF TSS:
      • poty nocne (≥4 pkt),
      • utrata masy ciała (>10% w okresie ostatnich 6 miesięcy) (≥4 pkt),
      • gorączka o nieznanej etiologii (>37,5°C) (≥4 pkt),
      • bóle kostne (≥4 pkt),
      • świąd (≥4 pkt),
      • zmęczenie (≥4 pkt);
  2. badanie wykonywane po 6 miesiącach leczenia, a następnie nie rzadziej niż po każdych kolejnych 6 miesiącach leczenia – USG jamy brzusznej wraz z oceną wymiarów śledziony (dotyczy tylko pacjentów, u których przy kwalifikacji do prowadzonej terapii śledziona była powiększona).

w przypadku PV

Monitorowanie skuteczności leczenia

  1. badanie wykonywane po 6 miesiącach leczenia, a następnie nie rzadziej niż po każdych kolejnych 6 miesiącach leczenia – USG jamy brzusznej wraz z oceną wymiarów śledziony (dotyczy tylko pacjentów, u których przy kwalifikacji do prowadzonej terapii śledziona była powiększona).

Kryteria odpowiedzi na leczenie należy stosować według aktualnych rekomendacji.

Monitorowanie programu

  1. gromadzenie w dokumentacji medycznej pacjenta danych dotyczących monitorowania leczenia i każdorazowe ich przedstawianie na żądanie kontrolerów Narodowego Funduszu Zdrowia;
  2. uzupełnianie danych zawartych w elektronicznym systemie monitorowania programów lekowych dostępnym za pomocą aplikacji internetowej udostępnionej przez OW NFZ, z częstotliwością zgodną z opisem programu oraz na zakończenie leczenia, w tym przekazywanie danych dotyczących wybranych wskaźników skuteczności terapii, dla których jest możliwe ich określenie przez lekarza prowadzącego dla indywidualnego pacjenta, spośród:
    • w przypadku PMF, Post-PV MF lub Post-ET MF:
      • całkowita remisja (CR),
      • częściowa remisja (PR),
      • poprawa kliniczna (CI),
      • stabilizacja choroby (SD),
      • odpowiedź w zakresie niedokrwistości,
      • odpowiedź śledzionowa,
      • odpowiedź w zakresie objawów ogólnych,
      • progresja choroby (PD),
    • w przypadku PV:
      • całkowita remisja(CR),
      • częściowa remisja (PR),
      • brak odpowiedzi (NR),
      • progresja choroby (PD),
    • przeżycie wolne od progresji choroby (PFS),
    • przeżycie całkowite (OS);
  3. przekazywanie informacji sprawozdawczo-rozliczeniowych do NFZ: informacje przekazuje się do NFZ w formie papierowej lub w formie elektronicznej, zgodnie z wymaganiami opublikowanymi przez NFZ.